Zes en een half jaar geleden verloor Annemieke van de Wouw haar dochter Anne-Bo. Onverwacht, veel te vroeg. Wat volgde was een periode van immens verdriet, maar er werd ook een besluit gemaakt. Anne-Bo zou nooit vergeten worden. In haar omgeving was studeren de normaalste zaak van de wereld. Maar voor veel meiden in Nederland is dat helemaal niet zo vanzelfsprekend. Annemieke richtte een stichting op in naam van Anne-Bo, met één doel: studeren toegankelijk maken voor alle jonge meiden om te zorgen dat talent niet verloren gaat door de plek waar je wieg staat.
Stichting Anne-Bo geeft meiden de kans om te studeren en een laptop is daar vrijwel altijd een onmisbaar onderdeel van. Eva Schouten werkt bij Stichting Anne-Bo als operationeel directeur en vertelt over wat de stichting doet, hoe snel ze zijn gegroeid en waarom een laptop soms het verschil maakt tussen afhaken en doorzetten.
Van 21 naar 600
Anne-Bo begon in 2021 met 21 studenten en 21 coaches. Inmiddels zitten er 450 meiden in het programma en voor het einde van dit jaar groeit dat door naar 600. Elk meisje krijgt een studiebeurs die de financiële drempel wegneemt én de meiden worden gekoppeld aan een persoonlijke coach. Die match is bewust gemaakt aan de hand van hun woonplek, zodat ze makkelijk kunnen afspreken, en waar mogelijk ook op studiegebied. Gaat iemand geneeskunde studeren, dan zoekt Stichting Anne-Bo een arts als coach. Rechten? Dan een coach die rechter of advocaat is.
“We gaan bij elk meisje op huisbezoek om kennis te maken”, vertelt Eva. “De aandacht is echt meisje voor meisje.” Onze werkwijze is heel persoonlijk en tegelijk is de organisatie daaromheen heel professioneel ingericht; schaalbaar, met een duidelijke structuur. Twee jaar geleden werd de Anne-Bo Academie opgericht: een activiteitenprogramma gericht op verbinding, professionele ontwikkeling en ook gewoon plezier. “Studeren moet ook een leuke tijd zijn.”
En dan is er het netwerk. Alle coaches zijn vrouwen met mooie carrières, die graag hun deuren openen voor de meiden. Bijbanen worden geregeld, stages worden gevonden. Eva vertelt over een studente die ondanks goede cijfers geen stageplek kon vinden. Via het coachnetwerk werd de volgende dag een sollicitatiegesprek geregeld bij een groot Zuidas-kantoor. Ze werd direct aangenomen.
De laptop die er niet was
Bijna alle meiden die bij Anne-Bo instromen hebben geen laptop. Of ze doen alles op hun telefoon; ook studeren, ook tentamens voorbereiden, ook Nederlands leren. “We hebben meiden uit Syrië en Oekraïne die ontzettend goed Nederlands spreken. Als je vraagt hoe ze dat hebben geleerd, zeggen ze: via YouTube, op mijn telefoon,” vertelt Eva.
Maar een telefoon heeft zijn grenzen. Aantekeningen maken, werkstukken schrijven, essays inleveren: dat gaat niet goed op een klein scherm. En een laptop sparen van studiefinanciering of een bijbaan kan maanden duren, terwijl de achterstand in de tussentijd oploopt.
Eva vertelt over een studente verloskunde. Die leende afwisselend de laptop van haar oudere zus. Als ze gebruik wilde maken van de laptop, moest ze een uur reizen om toegang te verkrijgen. De studente kon de laptop ook van haar jongere zusje lenen, maar haar zusje had deze laptop al zes jaar. De laptop viel regelmatig uit. Elke keer als er een tentamen was, begon de stress al vóór het leren: welke laptop gebruik ik? Wat als hij uitvalt? Moet ik weer een uur rijden? “Dat klinkt misschien klein”, zegt Eva. “Maar als dat elke keer is en je hebt ook al de stress van het tentamen zelf dan is dat gewoon te veel.”
Diezelfde studente had ook een stethoscoop nodig voor haar opleiding. Die was er niet. Dus zei ze elke keer tegen haar docent: ik ben hem vergeten. Niet omdat ze laks was maar omdat ze zich schaamde om te zeggen dat ze hem niet kon betalen. “Zo ontstaan aannames”, zegt Eva. “Dat iemand er geen zin in heeft, geen moeite wil doen. Terwijl dat er niets mee te maken heeft.”
Samenwerking die werkt
Via de Laptopdesk — inmiddels onderdeel van Allemaal Digitaal — heeft Anne-Bo al 206 laptops ontvangen voor de meiden in het programma. In drie batches: eerst 34, dan 121, dan nog eens 50. “Die vliegen eruit”, zegt Eva. “We vinden het fijn dat we meiden die bij ons komen direct een laptop kunnen geven als zij starten met hun studie.”
“Het scheelt ons enorm dat we niet voor iedereen zelf een laptop hoeven te vergoeden. Die apparaten krijgen een mooi tweede leven.” Over de samenwerking met Allemaal Digitaal is Eva helder: “Het wordt niet ingewikkeld gemaakt. Een badge aanvragen gaat gemakkelijk via een formulier. En er zit een basis van vertrouwen in dat wij onze meiden kennen en dat erop wordt vertrouwd dat wij zorgen dat de laptops goed terechtkomen.”
Een ecosysteem van kansen
Wat Stichting Anne-Bo heeft gebouwd is meer dan een beursprogramma. Het is een ecosysteem. Meiden komen binnen als vijfde- of zesdeklassers. Ze vertrekken als zelfbewuste, zelfstandige jonge vrouwen. En heel veel van hen zeggen: als ik later werk, kom ik terug als coach. “Ze willen iets teruggeven”, zegt Eva. “Ze willen een rolmodel zijn voor de volgende generatie.”
Want dat is misschien wel de mooiste opbrengst van alles: de impact houdt niet op bij de diploma-uitreiking. Hij stroomt door. Naar de meid die daarna komt, naar het gezin, naar de samenleving. Een laptop is daarin soms één schakel. Maar voor iemand die zonder zit, is het de schakel die alles in beweging zet.
Stichting Anne-Bo ondersteunt meiden voor wie studeren niet vanzelfsprekend is, met studiebeurzen, persoonlijke coaching en een sterk netwerk. Meer informatie: stichtingannebo.nl
Ben je een maatschappelijke organisatie en kun je laptops goed gebruiken? Bekijk dan de mogelijkheden van onze regelingen op deze pagina.
